Christiaan Groothoff en zijn auto’s I

Mijn vader zei vaak: “weet je waar je zuinig op moet zijn? Je vrouw, je auto en je langspeelplaten”. Met liefde, trots,  kon hij over zijn hartstochten praten. Over zijn muziekliefde ga ik later nog eens schrijven. Zijn vrouw, mijn moeder, biedt eerder verhalen voor een Van Osnabrugge blog. Blijft over zijn auto’s.

Van 1949 tot 2015 was Christiaan Hendrik Frederik Groothoff (1920-2019), mijn vader, eigenaar van een auto. Bij telling kom ik op 9 Citroëns, 2x een Standard, 2x een Borgward en 2x een Taunus. Daarnaast heb ik een Dodge, een Chrysler en een Volkswagen aangetroffen. Totaal 18 auto’s. In 3 blogs wil ik alle 18 auto’s een plekje geven.

HZ91298
Maar mijn overzicht begint in 1947/1948 met een motorfiets, een Sparta. Deze motorfiets is daarom interessant, omdat het kenteken terugkomt op de eerste 2 auto’s. Nederland kende namelijk tot 1951 een persoonsgebonden kentekensysteem; in 1951 stapte men over op een voertuig gebonden systeem. De oude kentekens, allen beginnend met een provincie gerelateerde letter, bleven echter geldig tot eind 1956.
Het eerste kenteken was HZ91298; H, HX en HZ werden gebruikt voor Zuid-Holland.

Hier houdt mijn moeder, Elisabeth Cornelia van Osnabrugge (1927-2018), de motorfiets in evenwicht, ergens op de Veluwe in 1947.

Hier houdt mijn moeder, Elisabeth Cornelia van Osnabrugge (1927-2018), de motorfiets in evenwicht, ergens op de Veluwe in 1947.

Om een indruk te krijgen van zo’n Sparta motorfiets kun je dit knetterende filmpje bekijken.

Dodge
In 1949 verhuist dit nummerbord naar een Dodge, een Dodge Convertible coupé met ‘rumble seat’, type 1934. Een rumble seat was een zitplaats in de kofferbak van een auto.

De Dodge in Roermond met Elisabeth aan boord.

Elisabeth met in de rumble seat 2 schoonzussen; naast de auto een zwager.

Bovenstaande foto is waarschijnlijk genomen tijdens een tripje naar Camperduin, waar oom Harrie een strandpaviljoen had.

Middelandsche Zee
Met de Dodge reden mijn ouders van 21 juli tot 31 juli 1951 in 11 dagen naar de Middellandse Zee en terug. Totaal 3460 km.

Zelfgetekende routekaart uit het vakantiealbum.

In de Alpen

Ze namen niet eens de kortste weg, reden zelfs door de Alpen over de Col du Galibier, 2642 meter hoog!

Er rijden nog enkele klassiekers van dit type rond; het is niet bekend welke kleur vaders Dodge had. In ieder geval niet deze kanariegele.

Standard
In 1952 kwam er een Standard Vanguard Estate –zwart(?) in de familie; hier in Adelboden.
Een stationcar, nog steeds met het nummer HZ91298.

In dat jaar maakten zij een vakantietrip door Oostenrijk en Italië tot in Rome.

Ook Venetië werd bezocht.

1953-1955
Van 1953 zijn er geen vakantiefoto’s: er was een kind op komst.
In 1954 ging de reis met deze of een volgende Standard naar Spanje; zowel Madrid, Toledo, Valencia als Barcelona werden aangedaan.. Uit het vakantiedagboek van Elisabeth (ze schrijft over zichzelf als ‘mam’):

29 juli: mam jarig, oorbellen
Burgos kathedraal bezichtigd met hoofdaltaar en dubbele trap; veel bedelende kinderen;
Villa-Castin Hotel Isabela, alles met boekje en gebaren; erg warm… Na eten buiten zitten; nog warm; 9 uur mannen sigaar gegeven; schone Spaanse flirt met Chris met veel gebaren. 11 uur pas naar bed.

Op de terugweg werd in Frankrijk nog zelf een band geplakt…

In 1955 treffen we een grijze Standard aan, ook type Vanguard Estate.

Jarenlang werd in deze koepeltent geslapen met luchtbanden als frame.

Deze auto heeft nu een voertuig gebonden kenteken; het nummer eindigt met -92.
In deze vakantie werd voor het eerst Joegoslavië bezocht:

28 juli; Loiblpas 1369 hoog. Zeer stijl 28%, 4x stoppen om te koelen, naar beneden 32%. Bij Joegoslavische douane duurde het ruim een uur. Motornummer zoeken. Auto doorgeneusd enz. … Kranja. Even zoeken naar ’t huis van de aannemer [Viktor]. Leuke ontvangst. Wijn gedronken.

Uit deze ontmoeting in Kranj (Slovenië) ontstond een jarenlange vriendschap.

30 juli: in Ljubljana auto doorsmeren, olie verversen. Vreselijk slechte weg vanaf Karlovac naar de Plitvica meren.
1 augustus; …Afgedaald naar de watervallen. Chris aan ’t schilderen en ik ansichten schrijven, lezen, zonnen. … om 5 uur weer naar boven

Een patroon, dat meer dan 50 jaar heeft stand gehouden!

5 augustus: prachtige weg naar Rijeka. Auto nagekeken en daarna naar de grotten van Postojna. Geweldig mooi. Eerst met treintje dan een uur lopen en weer met treintje eruit. … over Sezana Joegoslavië uit. … bij Lignano een kamp. … Steeds veel bekijks voor de tent. … Zelfs in ’t donker zagen we handen de tent betasten.

Ook van deze Standards rijden nog exemplaren rond.

Christiaan is een zoon van Christiaan Hendrik Frederik (1888-1943) uit de stamboom van Mattheis

10 gedachtes over “Christiaan Groothoff en zijn auto’s I

  1. Riet Speelman

    Hallo Volkert, Enig die reisverhalen van je moeder en de auto als centraal punt! Ze hebben toch een mooi leven samen gehad, denk ik. Ik vond het een voorrecht ze een klein beetje gekend te hebben.

    Groeten Riet.

    Geliked door 1 persoon

  2. Dick Boersma

    Heerlijk verhaal weer.
    De auto’s doen me smullen.
    De tent is qua model en constructie nog steeds hot.
    Jet set achtige sferen!
    En burengeluiden: Waar doen die lui het van?

    Groet,
    Dick

    Verzonden vanuit Mail voor Windows 10

    Geliked door 1 persoon

  3. Bregje

    Hoi Volkert,
    Wat origineel om aan de hand van de auto’s van je ouders een inkijkje te geven in hun vakantieleven. Je ouders hebben heel wat afgereisd met hun auto’s die toen nog niet zo solide waren als nu. Wat een ondernemingslust!
    Ik kijk uit naar het vervolg.
    Groetjes,
    Bregje

    Geliked door 1 persoon

  4. Ineke en Wout

    Zo te lezen waren je ouders hun tijd behoorlijk vooruit, Volkert. Wat een ondernemingszin en wat leuk dat je ons deelgenoot maakt van hun belevenissen van destijds. Grappig detail is dat Aleid en jij autoloos zijn en dat de auto voor je vader als nummer twee werd genoemd in de rij van kostbare zaken, na zijn vrouw maar voor de langspeelplaten😄. We kijken uit naar het vervolg!
    Ineke en Wout

    Geliked door 1 persoon

  5. André

    Ha Volkert, schot in de roos: ik ben gek op dit soort verhalen. Wat een geweldige reisavonturen beleefden jouw ouders.
    De Ljoiblpas ben ik ook op geweest eind jaren 60 (mijn vader reed hoor 😉 En in Ljubljana was ik nog 2 jaar geleden, prachtige stad. De eigengemaakte reiskaartjes zijn heel leuk gemaakt.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s